Na een weekeind lesgeven aan de Biodanza opleiding in Eindhoven, ervaar ik ineens weer ten diepste, hoe Biodanza verschilt van alles dat het nét niet is.
Hoe het zich op subtiele (soms bijna onmerkbare) wijze met verstrekkende gevolgen richt op het gezonde, het licht, het leven en de liefde. Hoe dun de grens is tussen het leven aanmoedigen en het zere oproepen of aanspreken.
In Biodanza mag ALLES dat in je is, er zijn. Niets hoeft verdrongen, weggeduwd, gepushed of verborgen te worden. Je danst met alles dat je bent, je ervaringen en je mogelijkheden.
Wat we echter (met een eindeloos geduld) aanspreken, zijn de sprankels licht, het verlangen naar liefde, flarden hoop, restjes plezier, mogelijkheden tot verbinding, latente lichtheid, aangeboren vitaliteit en zin in beweging (en nog veel meer).
In de les, in de woorden die we kiezen, met de muziek, de bewegingen die we uitnodigen richten we ons tot het leven en de lichtheid in de deelnemers.
Die flarden, sprankels, potenties en mogelijkheden, nodigen we uit in afstemming, vanuit veiligheid en in een aangename omgeving.
Zo moedigen we aan om die mogelijkheden (hoe minimaal ze soms ook lijken te zijn), te onderzoeken, te laten groeien, te ontwikkelen en te integreren in je leven.
Je mag bang zijn, maar we roepen geen angst op.
Je mag tranen laten stromen, maar we sturen nooit aan op (oud) verdriet.
Je mag weerstand voelen, maar we nodigen je uit vanuit een groot vertrouwen in je kracht, iets nieuws te proberen.
Je mag bang zijn voor contact, maar we laten je zien hoe helend de liefde is
Alles dat stuk en zeer en rafelig en geschrokken is kan mee dansen, maar we spreken je op je heelheid aan.
Ik verbeeld me zeker niet, dat ik dat altijd kan en doe, als docent. Maar het vinden van sprankels en flarden en heelheid in mensen vind ik het mooiste dat bestaat.
Ik wil eindeloos blijven zoeken en een ster worden in het vinden van kansen en mogelijkheden en kleine tekens van leven en licht in iedereen met wie ik werk.
Overal ter wereld zijn Biodanza docenten zich aan het bekwamen in dezelfde kunst. Het vraagt een diep vertrouwen in het leven en een nooit aflatende toewijding. Als je dat vertrouwen in jezelf kunt vinden, ontvlamt het ook in de mensen om je heen.
En zo ontwikkelt het leven zich in al haar grootsheid....
Biodanzalogie
Hier vind je regelmatig berichten over Biodanza; de theorie, de praktijk, de vertaling naar het dagelijks leven, de effecten, poezie en meer....
donderdag 14 januari 2016
woensdag 9 december 2015
SchrijfPauze - BeleefTijd
Ik heb al een tijdje niks op dit blog geschreven.
Mijn bestaan werd flink versterkt, door elkaar geschud, wakker gemaakt, in de war gebracht. Op de mooist mogelijke manier, maar toch...
Dus ik neem even tijd om daarvan bij te komen. De dieren, elementen, mijn minotaurus, mijn instincten en identiteit hebben even beleef-tijd nodig!
Mijn schrijfcellen zijn stil. Ik voel me door elkaar geschud als zo'n sneeuwbol met een tafereeltje erin. Alle vlokjes hebben rust nodig om op een nieuwe plaats te dwarrelen.
Daarna schrijf ik weer verder! Fijne feestdagen....
P.S. Als je mensen wilt aanmoedigen om Biodanza te gaan beoefenen denk hier dan eens aan...
- Ik volgde een training bij Antonio Sarpe over Continued Learning: Een verdiepingscursus in Biodanza over de poëzie van de instincten, de vier dieren en de 4 elementen.
- Daarna heb ik twee Minotaurus weekeinden gedaan met Stephen en Diana op de Biodanza school Eindhoven.
- En toen nog een prachtige Extensie training met Helene Benseft over Identiteit en zelfwaardering.
Mijn bestaan werd flink versterkt, door elkaar geschud, wakker gemaakt, in de war gebracht. Op de mooist mogelijke manier, maar toch...
Dus ik neem even tijd om daarvan bij te komen. De dieren, elementen, mijn minotaurus, mijn instincten en identiteit hebben even beleef-tijd nodig!
Mijn schrijfcellen zijn stil. Ik voel me door elkaar geschud als zo'n sneeuwbol met een tafereeltje erin. Alle vlokjes hebben rust nodig om op een nieuwe plaats te dwarrelen.
Daarna schrijf ik weer verder! Fijne feestdagen....
P.S. Als je mensen wilt aanmoedigen om Biodanza te gaan beoefenen denk hier dan eens aan...
Waarom Biodanza zo bijzonder is
Ik vroeg mijn vrienden te denken aan hun favoriete mensen.
En vroeg ze vervolgens welke kwaliteiten deze mensen zo bijzonder voor ze
maakt? Dit zijn de antwoorden die ik kreeg:
- Veerkracht, onbezorgdheid, aanwezigheid, rust, levenslust
- Spontaan, humor, los, speels, een sprankelend innerlijk kind, kleurrijk, oprecht, echt, open, puur, eigenheid, buiten de lijntjes durven kleuren, authentiek, eigenwijsheid, prettig eigenzinnig, je eigen weg durven gaan, ondeugendheid
- Een smeuïge manier van in het leven staan, plezier, kunnen genieten, bevlogenheid, passie
- Een warm hart, liefdevol, open voor feedback, betrokken, zacht, goed kunnen afstemmen, lief, ontwapenend, met liefdevolle wijsheid, onbevooroordeeld en omarmend, zonder oordelen, openminded, heartful
- Mindful, vermogen om je te verbinden, goed kunnen luisteren, ontvankelijk
Precies dit zijn kwaliteiten die je door de beoefening van
Biodanza ontwikkelt!.
Je leert dit door oefeningen die te maken hebben met deze
5 hoofdkwaliteiten: Vitaliteit, creativiteit,
seksualiteit, affectiviteit, transcendentie.
De wekelijkse lessen helpen je
om op een lichte, plezierige en diepzinnige manier al je pracht tot bloei te
laten komen. Zo wordt je meer, wie je diep van binnen bent, op je eigen manier
en in je eigen tempo, vanuit je eigen mogelijkheden.
Saskia
donderdag 12 november 2015
Wie fluistert je alles in?
Iemand vroeg me wie me al mijn woorden influistert?
Het mooie van een
vraag is dat het een antwoord aan de oppervlakte kan brengen, dat je daarvoor nog niet
kende. Daarom hou ik zo van vragen!
Dit
is het antwoord:
De liefde fluistert
altijd in mijn oor, voor mij de kunst om ruimte te maken, heel erg zacht te
luisteren en meteen gehoor te geven als ik iets hoor.
Open zijn om te horen is een hemelse ervaring (als het me lukt). Het daarna opschrijven in mijn beste woorden, is als het uitpakken en ontvangen van een geschenk.
Daarna lees ik mn woorden vele keren opnieuw, om ze te leren kennen.
Dit influisteren betekent ook, dat alles wat ik schrijf een boodschap is voor mezelf. Ik kan echt niet alles wat ik schrijf! Het zijn berichten van mijn fluisterend kompas, die ik zelf dien op te volgen.
Ik deel ze, in de hoop dat anderen me vergezellen, in het leven aan de hand van de liefde. En in de hoop dat anderen me eraan herinneren als ik mijn eigen woorden en wegwijzers weer eens mocht vergeten onderweg.
Ga je mee?
En.... wat fluistert jouw hart je in?
Sas
woensdag 4 november 2015
Tederheid Therapie
Deze week is mijn zoon vader geworden, en ik voor het eerst
Oma.
Wat me het meest ontroert is de tederheid waarmee mijn zoon en mijn
schoondochter het nieuwe leven verwelkomen en koesteren.
Ik heb drie zonen en geen van hen heeft ooit Biodanza
gedaan. Net als veel mensen vinden mijn zonen het een beetje gek, zweverig, alternatief
en meer iets voor hun moeder.
Biodanza heeft voor mensen die het niet werkelijk hebben
ervaren, soms een lacherig en geitenwollensokken image. Sommige noemen het Biosjansa, anderen
zijn bang dat het een sekte is. Weer anderen vinden het knuffelgehalte veel te
hoog.
Maar Biodanza is in werkelijkheid tederheid therapie.
Rolando Toro, de ontwikkelaar van Biodanza, noemt het "een affectieve heropvoeding". Het
opnieuw voeden en ontwikkelen van onze affectieve intelligentie, de wijsheid
van het hart.
Nu ik mijn zoon als vader zie, en helemaal betoverd raak
door hoe hij zijn zoon koestert, zachtjes aait, draagt, verwelkomt, beschermt, voedt
en aanmoedigt, ontdek ik: wat jij voor je zoon doet, doet een Biodanza docent
samen met de wekelijkse groep.
Niet ieder mens is vlekkeloos geboren, ontvangen,
gekoesterd, aangemoedigd, gestimuleerd, getroost, gerustgesteld, opgenomen door
de groep. Bijna niemand is dat. We hebben allemaal wel affectieve wonden
opgelopen; een tekort aan tederheid gekend.
- Misschien waren er veel broers en zussen en was er niet altijd tijd
- Misschien zijn ouders gescheiden
- Misschien ben je niet gestreeld, niet toegezongen, niet in slaap gesust
- Misschien ben je niet aangemoedigd in je spontaniteit
- Misschien heb je niet voldoende leren genieten
- Misschien werden je impulsen in de kiem gesmoord
- Misschien hoorde je er niet echt bij
- Misschien was je te anders
- Misschien werd je gepest
- Misschien noemde ze je niet bij je echte naam
- Misschien moest je voldoen aan verwachtingen die ver boven je macht gingen
- Misschien ben je geslagen, verwaarloosd, vergeten, afgestaan, gepusht, gedwongen, gebruikt
De ontwikkeling volgt de weg van het kind:
Je wordt verwelkomd door de groep, je wordt gezien, je mag
jezelf zijn.
We leren natuurlijk te bewegen, doen geen pasjes of dansjes. We
herstellen ons oorspronkelijk vermogen om op een natuurlijke en spontane manier
te bewegen. We leren bijvoorbeeld soepel te lopen en we verbinden beweging weer met ons gevoel.
We ontdekken stapje voor stapje hoe we onze natuurlijke
vermogens de ruimte kunnen geven: actie en rust, spontaniteit en creativiteit,
genieten en plezier, liefde en afstemming om de omgeving, onze verbondenheid
met het leven en alles in onszelf en om ons heen.
We leren weer kijken als een kind, open, onbevangen,
kwetsbaar.
We doen ervaringen van koestering en geborgenheid op. Alles
dat een baby nodig heeft, hebben wij als volwassenen nog steeds nodig (en al
helemaal als we het als kind gemist hebben): aangekeken worden, zachtjes
gestreeld worden, gehoord worden, bij de naam genoemd worden.
Al deze oefeningen leren we te geven en te ontvangen. We
worden dus elkaars ouders, broeders en zusters, vrienden, gelijken en geliefde
kinderen tegelijk.
Misschien vinden we tederheid (en Biodanza) een beetje gek,
omdat het ons confronteert met dat wat we tekort komen. We zijn zoveel in ons
hoofd, zo serieus, zo “grote mensen-achtig bezig”, dat speelsheid, plezier en
zachtheid vreemd voelt.
Mensen die lang in een wekelijkse groep Biodanza beoefenen,
zeggen vaak: “oh wat is dit toch bijzonder”. Dan zeg ik: “dit is niet
bijzonder, dit is normaal, zo hoort het leven te zijn. Hoe wij meestal door het leven
gaan is bijzonder....bijzonder eenzaam”.
Rolando zei wel eens: in het leven zijn mensen soms levende
doden. Ze leven wel, maar hun vermogen tot: levenslust, liefde, plezier en
verlangen, vernieuwing en verbondenheid is verzwakt of verschrompeld of nooit
tot ontwikkeling gekomen.
Biodanza is een manier om meer tot leven te komen. En het is
niets anders, niets gekkers dan de liefdevolle zorg en stimulans van een ouder
voor een innig geliefd kind. Het is niets anders dan erbij horen, gezien worden,
aangeraakt worden, gekoesterd worden, aangemoedigd worden, als jezelf erkend en toegejuicht worden. En daarbij plezier maken.
Biodanza is niet gek en niet zweverig. We vinden een lieve
vader en moeder ook niet gek en zweverig. Misschien voelen we ons onhandig, omdat
we in onze tekorten de moed al opgegeven hadden en onze verlangens naar
menselijkheid, al diep hadden weggestopt.
Iets tevoorschijn halen dat lang
verborgen was voelt altijd raar aan. Als onze lichaamshouding gekromd is
geraakt, voelt rechtop lopen verkeerd aan. Maar soms is dat vreemde en verkeerd
lijkende precies de weg terug naar onze ware natuur.
IK zou graag een nieuwe Nobelprijs instellen: de Nobelprijs
voor de tederheid. En die geven aan Rolando en zijn Biodanza scholen. Maar ook
aan dichters die je de tranen in de ogen schrijven. Aan mensen die je diepste
gevoel tevoorschijn zingen. Aan vaders en moeders die hun baby koesteren. Eigenlijk
aan iedereen die ervoor zorgt dat tederheid blijft bestaan, op een manier die
heel oorspronkelijk en eigen is.
Lang leve de Tederheid.
dinsdag 6 oktober 2015
Mozaiek gedicht
We keken een prachtige documentaire "O Amor Natural" over de erotische gedichten van Braziliaanse schrijver, dichter Carlos Drummond de Andrade.
Ik zat te kijken met mijn schrijfblok voor me. Ik schreef mooie woorden en stukjes zinnen op.
En daar maakte ik een gedicht van. Mijn gedicht, met geleende woorden. Een gedicht maken zoals je mozaïek kunst kan maken. Van de brokstukken van een ander kunstwerk, iets nieuws maken. Een mozaïek gedicht.
In zijn boek staan vast nog veel meer mooie woorden en zinnen en kunstwerken....
"Poëzie bevrijd ons van de last dit zelf niet te kunnen zeggen", zei één van de geïnterviewden in de documentaire, en zo is het.
Sas
Ik zat te kijken met mijn schrijfblok voor me. Ik schreef mooie woorden en stukjes zinnen op.
En daar maakte ik een gedicht van. Mijn gedicht, met geleende woorden. Een gedicht maken zoals je mozaïek kunst kan maken. Van de brokstukken van een ander kunstwerk, iets nieuws maken. Een mozaïek gedicht.
De liefde natuurlijk
Wiegen, strelen, liefde
Sterren, schittering
Een zacht beroeren
Een zoet geheim beminnen
Heimwee naar bloei
Zuchten
Een doorgloeid ballet
Beginnen & omgeven
Wonderbaarlijk dansen
Verlangens als bloembladen
Een morgen in mei
Een rustig moment
Dat soort dingen voelen
Stille golven, grote liefde
Glorie en onschuld
Opgelost
Oplaaiend mysterie
Je voelt de kunst
Liefje,
Wat wij elkaar niet durven vertellen
Is lekker "wild" leven
Met taal die kunst is
En een kusje
Zacht en zoet
Als geur
Als een roos
En vrede herstelt zich
In zijn boek staan vast nog veel meer mooie woorden en zinnen en kunstwerken....
"Poëzie bevrijd ons van de last dit zelf niet te kunnen zeggen", zei één van de geïnterviewden in de documentaire, en zo is het.
Sas
donderdag 24 september 2015
Dansen met Antonio Sarpe uit Portugal
Afgelopen volgde ik 5 dagen Training met Antonio Sarpe
(directeur Biodanza school Portugal).
In de driehoek:
Muziek
Vivencia
Beweging
Legt hij in zijn trainingen uit hoe belangrijk het
bewegingsaspect van deze drie-eenheid is. Hij heeft veel lichaamswerk gedaan en
is psycholoog. Hij benadrukt steeds het belang van Motorische integratie: het
herstellen en ontwikkelen van een natuurlijke en oorspronkelijke manier van
bewegen. De beweging vormt dan de basis van waaruit veel andere aspecten van
Biodanza zich kunnen ontplooien.
De
beweging is ook de eerste stap naar de integratie van wat je leert, in je leven.
Door het te bewegen en te beleven ga je het belichamen en daardoor wordt het je
eigen.
Soms vragen nieuwe dansers me wel eens of het een voordeel
is als je al veel dans (vormen) hebt beoefend voor je aan Biodanza begint. Zelf
heb ik vanaf mijn vierde aan ballet gedaan, en heb ik gemerkt dat dat lang niet
altijd een voordeel is. Het kan helpen dat je vermogen om te bewegen al gestimuleerd
is, maar soms zijn er ook allerlei bewegings- en dans gewoonten in geslepen die
je weer lastig los kunt laten.
Antonio Sarpe over: “ teveel dingetjes doen” in je dans.
Als je teveel dingetjes en pasjes doet in je dans, dan verberg je je. Dan
creëer je een wolk waarin je je verbergt. De uitnodiging van Biodanza is: laat
jezelf zien. Met veel versierselen en mooie moves laat je je niet zien zoals je
werkelijk bent.
The maximum
in movement is hiding.
The minimum in movement is showing yourself.
The minimum in movement is showing yourself.
Bij Biodanza vragen we je niets spectaculairs te proberen te
doen. De ene dag durf je zo echt te bewegen de andere niet, dat is oké. Je blootgeven is soms eng en beweging is
ongelooflijk eerlijk.
Soms vind je ineens bijvoorbeeld “de lichtheid” in jezelf & je bewegingen. Dan wordt het heel natuurlijk zo licht te bewegen. Het gaat erom jezelf te laten zien, je
eigen pure identiteit. Bij Biodanza
nodigen we je pure identiteit uit, je hoeft niet te laten zien wat je allemaal
kunt.
In Biodanza gebruiken we allerlei muziek stijlen, dan wordt
gevraagd de muziek te dansen, niet “de bekende dans” die erbij hoort. Je danst dus niet de tango, samba, wals, flamenco, etc. Je danst het voorstel van de oefening, & de emotie
en de energie van de muziek.
Soms nodigen we een bepaalde beweging uit. Maar dit is alleen als de
facilitator dat uitnodigt, verder dans je altijd je identiteit. Het is de kunst
daarin je moeiteloosheid te vinden.
We dansen bijvoorbeeld lichtheid, ritme, je passie, stevigheid,
vloeiendheid, speelsheid, contact, afstemming. We willen je dans. Nu moet het ook weer geen moeten worden. Het is
een uitnodiging, geen heilig moeten. Samen reizen we naar de uitdrukking van onze pure identiteit.
Dat is pure schoonheid. Pure aanwezigheid. Alleen jezelf.
Iedere les nodigen we mensen weer uit voor de authentieke uitdrukking van
zichzelf.
Soms kun je het wel snappen, maar het nog niet uitdrukken…
dat geeft niet, je hebt alle tijd!
Alle dansvormen zijn
mooi. Ballet is prachtig. Maar dat is niet de uitdrukking van je pure
identiteit. De dansen zijn schitterend, maar voor het doel van Biodanza dansen
we vanuit de identiteit, niet vanuit aangeleerde vormen, vanuit het bewustzijn gestuurd.
Bij Biodanza volgt het bewustzijn de impulsen vanuit de
borst & vanuit het onbewuste.
Zo kom je tot momenten van pure uitdrukking van je identiteit. Een grotere schoonheid bestaat er niet.
THE POETRY OF
INSTINCT
4 ANIMALS AND 4
ELEMENTS
Na 5 dagen ben ik helemaal vol van alle dansen, een beetje beurs van alle nieuwe bewegingen en moe van het zoeken naar mijn pure uitdrukkingen....
![]() |
| Nu ik mijn vuur kan dansen heb ik geen gewrichtsontstekingen meer.... |
![]() |
| Ieder dier staat symbool voor natuurlijke instincten en bewegingskwaliteiten |
![]() |
| Sommige dansen brengen je in contact met je onbewuste en je oerinstincten |
dinsdag 1 september 2015
Compassie
Ik ben een prachtig boek aan het lezen, dat helemaal bij Biodanza past! Het gaat over Compassie.
Ik stuur jullie allemaal een hartversterking, wat hartelijkheid, hartverwarmende liefde en ik moedig je met hart en ziel aan om je hart te openen. Een fijn nieuw dans seizoen!
De schrijfster, Karen Armstrong gaat ervan uit dat ieder mens behept is met
een vermogen tot compassie, maar ze is van mening dat dat niet genoeg is:
iedereen zou dat vermogen moeten koesteren en ontwikkelen. In dit wijze en
diepzinnige boek stippelt Armstrong een programma uit dat ons in
twaalf stappen kan leren hoe we een medemenselijker leven kunnen leiden. Ze
gaat daar- bij in op thema's als eigenliefde, bedachtzaamheid, lijden, gedeelde
vreugde, de grenzen van onze kennis van de ander en mededogen. Daarbij put ze uit alle religies en laat ze zien dat compassie de "gouden regel is" die in alle religies terug te vinden is, maar die we soms juist over het hoofd zien.
Het boek pleit voor een gemeenschappelijke missie "heb uw naaste lief". Ik vind het een prachtig, hoopgevend en bevestigend boek, dat me sterkt in het koesteren van de kern van Biodanza "de affectieve intelligentie", het openen van het hart. Dat is de essentie, daar draait het allemaal om.
HIER vind je meer informatie over het boek.
![]() |
| Toon Hermans, kon zo lief dichten over de liefde |
Ik stuur jullie allemaal een hartversterking, wat hartelijkheid, hartverwarmende liefde en ik moedig je met hart en ziel aan om je hart te openen. Een fijn nieuw dans seizoen!
Abonneren op:
Posts (Atom)

























