Aanwezig zijn

Aanwezig zijn is de grootste heldendaad die er bestaat.

Veel groter dan bergen verzetten.

Veel groter dan iemands laatste strohalm te zijn.

Veel groter dan andermans chaos op orde te brengen.

Veel groter dan alsmaar flink zijn.

Veel groter dan voor iedereen klaar staan.

Veel groter dan doorzetten.

Veel groter dan moed houden.

Veel groter dan oplossen.

Veel groter dan redden.

Veel groter dan steun en toeverlaat zijn.

Veel groter dan grote prestaties leveren.

Eigenlijk is er maar één echte heldendaad.

Volledig aanwezig zijn.

Precies zoals je bent.

Er zijn met wat je voelt en wat je weet.

Met hart en ziel.

Zien wat je ziet.

Horen wat je hoort.

Voelen wat je voelt.

Waarachtig zijn.

In dit moment.

Op jouw manier.

De mooiste heldendaad die er bestaat.

Ga af op je angsten en vooroordelen

Ik zag een mooie TED talk op You Tube. Het gaat over het overwinnen van je vooroordelen. De spreker Vernā Myers vertelt, dat je juist af moet gaan op dat wat je veroordeelt en dat wat je angst aanjaagt. 

Deze talk gaat over onze vooroordelen over jonge donkere mannen. Nu heb ik zelf een donkere zoon. 

Mijn zoon Cosmo

En toch merk ik dat ik ook vooroordelen heb over donkere mannen. Als ik alleen op straat loop, in een stad of in de schemering, heb ook ik de neiging om op mijn hoede te zijn. Terwijl ik heb leren koken, vrijen en dansen van kleurrijke lievelingen! 

Ook zijn er bij Biodanza in Nederland vrij weinig gekleurde mensen. Ik zou heel graag willen dat dat zich nog uitbreidt. 

Vera zei in haar talk: 

Je kunt niet comfortabel worden voor je bereid bent oncomfortabel te zijn. 





Natuurlijk moet je op je instincten en intuïtie vertrouwen. Maar heel veel vooroordelen slaan bij mij echt nergens op. Het is gewoon een vooroordeel, dat nergens op gebaseerd is. Ik neem me voor er vaker op af te stappen.

Dat deed me ook denken aan het Minotaurus project, een onderdeel van Biodanza. Een workshop waarin je juist afstapt op dat wat je het meeste vreest. Er zijn in Nederland een aantal docenten die dit proces kunnen begeleiden. Dat zijn meestal Senior docenten, want het is een kunst om mensen te helpen af te stappen op dat wat ze meestal vermijden. 

Senior docenten die ik ken en die dit proces kunnen begeleiden zijn:

• Stephen White en Diana Zijlmans
• Elisabeth van Leeuwen
• Marleen van Koeveringe

Deze tekst over het Minotaurus project is van Elisabeth van Leeuwen

Minotaurus Project: Ritueel van Transformatie

Het Minotaurus Project is een therapeutische extensie van Biodanza. Met de mythe van de  Minotaurus en het labyrint als symbolen van onze onderdrukte instinctieve natuur en onze reis door het leven, vinden we de moed om de grenzen te passeren van onze angsten die de volledige expressie van onze identiteit in de weg staan. Met het Minotaurus Project heeft Rolando Toro Araneda een rituele weg gecreëerd die ons terug leidt naar onszelf - diep en krachtig.

Labyrint van het bestaan (Rolando Toro Araneda)

De Mythe van de Minotaurus Het Minotaurus Project is gebaseerd op de mythe van de Minotaurus, een wezen met het lichaam van een man en het hoofd van een stier. De mythe komt van het eiland Kreta in de Minoïsche cultuur, die ten grondslag ligt aan onze westerse beschaving. Het is een mythologisch verhaal over de kracht van de instincten en onze angst daarvoor. In onze Westerse cultuur zijn deze instinctieve krachten onderdrukt, wat in deze mythe wordt gesymboliseerd door de Minotaurus die gevangen wordt gehouden in een ondergronds labyrint. Niemand die dit labyrint binnenging kwam er ooit weer uit. Tenslotte is het de held Theseus die de Minotaurus overwint en met behulp van de draad van Ariadne terugkeert uit het labyrint.

Onze eigen Minotaurus ontmoeten

Allemaal hebben wij de Minotaurus in ons. Maar we zijn er bang voor omdat in onze cultuur de essentiële levensinstincten onderdrukt en ontkend worden. Daardoor hebben wij vaak geen toegang meer tot de kracht van onze oorspronkelijke instincten die ons kunnen leiden door het labyrint van het leven. Zo zijn we in een chronisch conflict terecht gekomen, bevangen door allerlei angsten in ons dagelijks leven: angst voor de dood, angst om niet geliefd te zijn, angst iemand te verliezen, angst om nieuwe stappen te zetten in ons leven en nog vele andere. Het zijn deze angsten die ons tegenhouden in de volledige expressie van onszelf. In het Minotaurus Project dagen we onze angsten uit in individuele en groepsrituelen. Je wordt uitgenodigd moedig het labyrint binnen te gaan om je innerlijke Minotaurus te ontmoeten, die je teruggeeft wat je verloren hebt. Dan kun je ervaren hoe zijn kracht je bevrijdt en zul je als een echte held terugkeren uit het labyrint. De groep geeft je steun, energie en veiligheid en de docent zal de draad van Ariadne voor je vasthouden.

En dit is de TED talk van Vernā Myers.

En zo zouden we ook kunnen leven! 

Waarom we niet spreken bij Biodanza....

Biodanza collega Lex Hijmans plaatste dit mooie bericht op de docenten Facebook groep. Ik geef hem door, want ik vind hem heel mooi....

"Why We Shout In Anger"

A Hindu saint who was visiting river Ganges to take bath, found a group of family members on the banks, shouting in anger at each other. He turned to his disciples smiled and asked:

'Why do people shout in anger shout at each other?'

Disciples thought for a while, one of them said,'Because we lose our calm, we shout.'

'But, why should you shout when the other person is just next to you? You can as well tell him what you have to say in a soft manner.'asked the saint

Disciples gave some other answers but none satisfied the other disciples.

Finally the saint explained, .

'When two people are angry at each other, their hearts distance a lot. To cover that distance they must shout to be able to hear each other. The angrier they are, the stronger they will have to shout to hear each other to cover that great distance.

What happens when two people fall in love? They don't shout at each other but talk softly, Because their hearts are very close. The distance between them is either nonexistent or very small...'

The saint continued,'When they love each other even more, what happens? They do not speak, only whisper'n they get even closer to each other in their love. Finally they even need not whisper, they only look at each other'n that's all. That is how close two people are when they love each other.'

He looked at his disciples and said.

'So when you argue do not let your hearts get distant, Do not say words that distance each other more, Or else there will come a day when the distance is so great that you will not find the path to return.'

Wat jij over jezelf ontdekt als Biodanza docent...

Biodanza docent zijn vraagt toewijding

Als Biodanza docent is het nodig het archetype van de leraar in jezelf wakker te maken, die te leren kennen en tot uitdrukking te brengen. Dat is net zo belangrijk als alle theorie en praktische ervaring die je ontwikkelt.

Het bijzondere is: je helpt anderen om meer tot leven te komen. Dat vraagt een enorme moed en toewijding. Vooral aan alle leerprocessen in jezelf. Tijdens mijn opleiding schreef ik over leraar zijn. Ik gaf al veel langer lessen en workshops, over ontspanning, yoga, creatief en reflectief schrijven. Ik schreef een soort missie voor mezelf. Iets waar ik naar kon streven. Een ijkpunt. Voor mij is leraar zijn een levenslange belofte altijd ook leerling te blijven. Ieder moment open kunnen staan om iets nieuw te leren. Soms lukt het me en soms niet. Maar nu had ik een soort vuurtoren, een lichtbaken, waar ik in woelige tijden op af kon stevenen…..

Als leraar....

Weet je dat leerlingen leren van wat je doet en niet zozeer van wat je zegt. Daarom ben je je ervan bewust dat inzicht, uitleg en confrontaties alleen niet voldoende zijn. En dat voorleven wat je de ander wilt leren essentieel is.

Ben je niet bang om iets te delen van of over jezelf ook al ben je je bewust van het gevaar van vertroebelende grenzen. Je durft de confrontatie aan te gaan van het bewaren van grenzen juist omdat je als leraar werkelijk en diep contact wilt maken.

Ben je nederig en zul je niet praten over hoe goed je bent in je werk, omdat je weet dat alle lessen gemakkelijker gezegd dan gedaan zijn. En ook omdat je erkent dat iedere leerling je nieuwe lessen en uitdagingen zal brengen. En dat ook jij altijd zal blijven leren. Je doet dit openlijk en zonder schaamte.

Weet je dat zonder innige verbondenheid en wederzijdse kwetsbaarheid, je een ander niets te leren hebt. Want leren is delen in de lessen die er liggen en in iedere les die een leerling leert, hernieuw je als leraar je eigen lessen. Je bent nooit klaar.

Kun je omgaan met leerlingen die "beter" zijn dan jij, die meer of andere talenten hebben of verder durven gaan. Je zult ze erom eren en op eerbiedwaardige manier bij ze blijven. Je eigen ego kun je zo weer beter leren kennen.

Ben je bereid je eigen schaduw te onderzoeken, in iedere ontevreden of confronterende leerling, en in iedere les die niet gemakkelijk wordt geleerd. Je hebt geleerd je schaduw lief te hebben en weet dat er grote schatten in die schaduw op je wachten, als je voldoende moed weet op te brengen.

Weet je dat zijn bij wat er is, contact maken, ruimte geven, mogelijk maken en je leven delen, zonder de ander te willen veranderen, genezen of verbeteren de basis is van iedere teken van groei.

Ben je congruent, dat wil zeggen, je doet wat je zegt en je zegt wat je doet. Je leeft wat je leert en je leert van wat je leeft.

Ben je goed in het maken van een veilige sfeer, de ideale omstandigheid om zelfs de meest angstige en bezeerde bloemen open te laten bloeien.

Zie je wat er gebeurt, en laat je weten dat je het ziet en wat het je doet. Je doet nooit alsof iets er is, dat er niet is, je doet nooit alsof iets er niet is, dat er wel is.

Betoon je de meeste moed van iedereen. Leren is als een reis met jou als gids en reisleider. Jij loopt als eerste door het vuur om te laten zien dat het kan en veilig is, jij loopt af op ieder wild dier en mogelijk angstige les. Jij doet en de anderen zullen de moed vatten ook te doen.

Weet je op welke schaal je authentieke les kunt geven. Je weet dat voor jou teveel of  te weinig leerlingen, je krachten en gaven tekort zullen doen.

Vind je vervulling in die ene leerling die je een micro stapje verder kunt helpen, je hebt geen haast en bent bereid geduldig te wachten zoals bij een angstig dier dat veel tijd nodig heeft om vertrouwen in jou te vinden. Je weet wat een enorme eer een leerling je geeft wanneer ze je uiteindelijk dat vertrouwen schenkt, en je vergeeft jezelf als het vertrouwen niet ontstaat.

Bied je nooit iets aan dat je niet te bieden hebt. Je weet wat je kunt, maar je weet heel goed waar je grenzen liggen en helpt je leerling haar weg te vervolgen door haar los te laten en de weg te wijzen naar andere leraren.

Raak je niet in de war van wat een leerling zegt, maar kijk je naar wat ze doet. Niet willen leren zul je niet verwarren met niet kunnen leren. Je bent geen zachte heelmeester, maar verstaat het vak van wonden schoon te maken ook al doet dat pijn.

Ben je goed in het voorhouden van een spiegel omdat dit leerzaam kan zijn, maar je zult die spiegel nooit gebruiken om je er zelf achter te verschuilen, om je eigen angsten en zwakheden te verbergen of iets te omzeilen dat je nog niet kan of kent. Je zult de spiegel die anderen je voorhouden verwelkomen, ook al voel je je kaal en naakt.

Toon je respect voor ieder teken van vertrouwen, je erkent het, maakt er ruimte voor en laat je er toch niet door meeslepen. Door vertrouwen en authenticiteit te belonen met ruimte en respect versterk je dat wat je de ander wil leren.

Doe je voor hoe je volledige verantwoordelijkheid neemt voor je eigen leven en je eigen lessen. En weet je dat je dit kunt doen zonder het contact te verliezen en afstandelijk of koel te zijn.

Lach je met elkaar om je lessen en triomfen. Vat je moed zonder overmoed, deel je de sprankelende blikken in elkanders ogen.

Weet je dat een spiegel nodig is om bewustwording te bewerkstelligen, en weet je dat contact maken nodig is als je de ander wilt helpen bij een transformatie of helingsproces. Je kunt niemand helpen om te helen zonder waarachtig contact te maken. Een inzicht dat bewust wordt werkt alleen helend als het in het contact tussen leraar en leerling geboren wordt.

Weet je dat oude patronen en overlevingsmechanismen te vergelijken zijn met een besmettelijke ziekte. Weet je dat je een helder bewustzijn nodig hebt van die patronen om er niet in verstrikt te raken en besmet te raken met deze beschadigde essentie. Gebeurt dat wel dan zul je mee gaan helpen het patroon in stand te houden of zul je dat oude gedrag belonen en zo aanwakkeren. Gebeurt dit niet dan kun je met liefde, tederheid en soms met duidelijke hand de ander helpen helen, zonder dat je het contact verliest.

Weet je dat angst de bron is van iedere beschadiging. En ken je vooral je eigen angsten goed en diep.

Is het je tedere doel, iemands ziel voor altijd te beroeren. En ben je in stilte in je nopjes als dat lukt. Weet je dat een ziel beroeren enkel kan gebeuren als je van je leerling de eer krijgt dit te mogen doen. Ben je meer dankbaar dan fier over dit wondertje.

Als leraar

Uit: schrijvend openbloeien, Uitgeverij de Zaak, Saskia de Bruin

P.S.

Ik oefen dit iedere dag. Dit is mijn ijkpunt, mijn vuurtoren. Ik kan het écht niet altijd. We zijn allemaal onderweg... lerend en transformerend.  Sas

Wat deelnemers misschien over een docent en de opleiding willen weten....

Biodanza docent wordt je niet zomaar. Het is een flinke opleiding en een enorm transformatie proces. Het is belangrijk dat ook te laten weten, aan de deelnemers, maar ook aan collega therapeuten die mensen naar je doorsturen. Biodanza Docent zijn is een "vak", waarin je je eindeloos blijft ontwikkelen. 

Een Biodanza docent is meer facilitator dan leraar en heeft een intensieve meestal vier jaar durend opleidingstraject doorlopen. Docenten worden opgeleid door Nederlandse en buitenlandse didactische docenten. Tijdens de opleiding zijn de natuurlijke vermogens om authentiek, affectief en spontaan te zijn, ontwikkeld en daarmee ook het vermogen anderen uit te nodigen meer tot leven te komen. Je kunt als docent anderen alleen leren wat je zelf hebt doorleefd, daarom is het belangrijk dat een docent zich blijft ontwikkelen en het vermogen om in “het geleefde moment te zijn”, steeds vergroot.

De opleiding duurt drie tot vier jaar.

Het eerste jaar van de opleiding is het vormend jaar van de opleidingsgroep waarin de nieuwe deelnemers kunnen toetreden. Aan het einde van het eerste jaar wordt deze groep dan gesloten voor nieuwe leden.

Het tweede jaar is de kern van de opleiding waarin de groep een verdieping- en integratie proces aangaat als onderdeel van het leerproces.

Het derde en vierde jaar van de opleiding bestaat uit de methodologie van Biodanza, het beginnen met lesgeven (onder supervisie) en het schrijven en presenteren van een scriptie.

De opleiding bestaat uit 28 weekeind workshops, daarnaast volg je nog een minimum van 3 seminars en het Minotaurus Project (Het Minotaurus Project is ontwikkeld door Rolando Toro als een manier om je met de eigen angsten te confronteren en de moed hebben om actie te ondernemen en je hart te volgen). Om af te studeren moet je al die weekeinden doen, wanneer je er één mist, kun je die op een andere school inhalen. Een andere eis is dat je zelf gedurende de eerste 3 jaar van je opleiding wekelijks danst bij een erkende docent. Dit om datgene dat je ontdekt en leert in de opleiding, te integreren. De docent van deze wekelijkse groep moet een gekwalificeerd I.B.F. docent zijn.

Onderwerpen van de weekeinden van het eerste jaar

1. Definitie en theoretisch model van Biodanza

2. Het Biocentrisch Principe en Vitale Onderbewuste

3. De Vivencia

4. Biologische aspecten van Biodanza

5. Fysiologische aspecten van Biodanza

6. Psychologische aspecten van Biodanza

7. Identiteit en Integratie

8. Trance en Regressie

9. Mythische en filosofische voorgangers van Biodanza

10. Contact liefkozingen en strelingen

Onderwerpen van de weekeinden van het tweede jaar

11. Menselijke Beweging

12. Vitaliteit

13. Seksualiteit

14. Creativiteit

15. Affectiviteit

16. Transcendentie

17. Werkingsmechanismen van Biodanza

18. Toepassingen en uitbreidingen van Biodanza

19. Biodanza, Ars Magna

20. Biodanza en Sociale actie

21. De muziek in Biodanza

Onderwerpen van de weekeinden van het derde jaar

22. Methodologie I - Muzikale semantiek

23. Methodologie II - De Biodanza sessie (I)

24. Methodologie III - De Biodanza sessie (II)

25. Methodologie IV - De wekelijkse sessie en workshop

26. Methodologie V - De Biodanza groep

27. Methodologie VI – Evaluatie criteria van het ontwikkelingproces in Biodanza

28. Methodologie VII - Officiële lijst van oefeningen, presentaties en muziek van Biodanza

Daarnaast:

• Schrijf je na ieder weekeind van het te bestuderen lesmateriaal en je ervaringen een verslag
• Geef je na de 28 weekeinden een aantal lessen onder supervisie
• Schrijf je een scriptie
• En geef je als afstudeeropdracht een presentatie over je scriptie en ervaringen

Je krijgt na het doorlopen van al deze stappen dan het diploma Biodanza docent: Biodanza® - Sistema Rolando Toro

Specialisaties en uitbreidingen van Biodanza

Je kunt je als Biodanza docent specialiseren. Na je opleiding volg je dan speciale trainingen om je toe te leggen op het werken met bepaalde onderwerpen of doelgroepen, zoals: Het omgaan met verlangens, het tegemoet treden van angsten, het gebruik van de stem en percussie instrumenten, het uitdrukken van emoties, het dansen in de natuur, het werken met klei, Biodanza in het water, De identiteit en de vier elementen, massage, poëzie, de familie, Biodanza met kinderen, Biodanza met ouderen, Biodanza voor paren, Biodanza in het bedrijfsleven.

Transformeren kun je leren

Biodanza zet een transformatieproces in gang. Je komt dingen tegen waarvan je kunt leren, die je kunt onderzoeken. Wat er op je af komt bij zo’n proces is niet altijd “leuk”. Het is de kunst te zijn bij dat wat er gebeurt en het te gebruiken ten gunste van je groei en ontwikkeling. Dat vraagt moed, aandachtigheid, zelfonderzoek, soms confrontatie en soms benieuwt afwachten. Biodanza is voor mensen die hun leven willen en durven te veranderen. 

Carolina Churba (Biodanza lerares uit Zuid-Afrika) zegt vaak: Wees gewaarschuwd: Biodanza kan je leven veranderen, Biodanza zál je leven veranderen. 

Biodanza heeft duidelijk twee kanten, het is leuk, fijn, een feest om te doen én het werkt krachtig transformerend.

Transformatie stadia

Net als in een relatie zijn er stadia in het transformatieproces dat Biodanza biedt.

1.    Het begint met de verliefdheid, de passie – je bent vol van Biodanza, je vindt het leuk en fijn, en geniet ervan.

2.    Dan komt de vruchtbare periode – er ontstaat iets nieuws door het beoefenen van Biodanza, dat heeft ook veel met creativiteit te maken.

3.    Dan komt het laatste stadium; de liefde – Liefde is iets heel anders dan verliefdheid. Bij verliefdheid zie je alleen dat wat je fijn en leuk en mooi vind. In dit derde stadium leer je lief te hebben, niet alleen dat wat gemakkelijk en fijn is, maar ook de minder gemakkelijke, pijnlijke, confronterende, schaduw aspecten. Wanneer je dit stadium ingaat, bestendig je alles dat je hebt geheeld en geleerd en groei je meer in de diepte van jezelf.

Accepteren wat is

Uiteindelijk leer je door Biodanza ook om meer te accepteren, meer te kunnen omarmen, meer te kunnen bevatten, omvatten. Je geest wordt ruimer, je oude overtuigingen worden herzien, ze verruimen en verbreden zich. Na jaren Biodanza kun je houden van dingen die je vroeger angstig maakte, lach je om dingen waar je je vroeger druk om maakte en geniet je van dingen die je vroeger voor onmogelijk hield. Je wordt vrijer van geest en ruimer van hart. En dat maakt je hele leven mooier. Je ontdekt dat je van anderen alleen kunt accepteren wat je van jezelf kunt accepteren. In die zin helpt Biodanza je om jezelf en het leven om je heen te omarmen, er “ja” tegen te zeggen, in vol vertrouwen.

Citaat uit de film Choclat

We kunnen onze goedheid niet afmeten aan wat we niet doen, aan wat we ons ontzeggen, wat we weerstaan, aan wie we buitensluiten. Ik denk dat we onze goedheid moeten afmeten aan wat we omarmen, aan wat we scheppen en aan wie we verwelkomen….

Gladde zee

Op een gladde zee leer je niet varen, juist in de spannende weersomstandigheden kun je je zeemanskunsten ontwikkelen. Zo is het ook in het leven. Als er niets gebeurt, kun je niets ontdekken en niets leren. De dingen die gebeuren en je uitdagen, de vergissingen, de confrontaties, de onverwachte gebeurtenissen, dagen je uit. De rafelige randen, je vergissingen, het gestuntel, het zoeken, het schrikken, het vluchten en weer opkrabbelen, maken een leven zo schitterend en echt.

Veilige baarmoeder

Biodanza is geen veilige baarmoeder waar alles perfect is afgestemd op jouw behoeften. Veiligheid is essentieel, en een docent zal er alles aan doen om zoveel mogelijk veiligheid te creëren. Maar de diepste en meest krachtige veiligheid zit in jou zelf. Jij leert die zelf te creëren. En dan kun je je overal veilig voelen. In Biodanza, maar ook daar buiten, is dat een enorme rijkdom.

Drie keer doen, dan nadenken

Rolando zei vaak: “We denken teveel na. We zijn gewend eerst drie keer na te denken voor we iets doen”. Maar misschien is een andere strategie een veel beter idee: doe Biodanza eerst drie keer en ga dan pas nadenken. Ik zeg dit vaak tegen nieuwe deelnemers en het helpt ze vaak om over de eerste aarzeling heen te komen. En na drie keer weten ze wel of Biodanza bij ze past en of ze het proces aan willen gaan.

Dance first.  

Think later.  

It's the natural order.  

- Samuel Beckett

Gedrag van de ander

Oordeel niet te snel. Plak niet te snel een etiket op het gedrag van een ander. Je weet nooit precies welke wereld er schuilgaat achter dat gedrag. Je weet nooit precies wat het betekent, hoe het is ontstaan, waar het uit ontsprongen is. Onderzoek of je je oordeel een tijdje kunt uitstellen. Word je gewaar van wat het gedrag van de ander bij jou oproept. Gebruik het als een spiegel. Ga na welke betekenissen je er aan geeft. Welke emotie komt bij je op? Op deze manier wordt de groep waarin je danst een levende spiegel, waarin je jezelf kunt zien en kunt ontdekken.

Mannen en vrouwen

Mannen en vrouwen die samen dansen zijn bijzonder en kwetsbaar. Bij Biodanza werk je met gevoelig materiaal. Er spelen zoveel aspecten mee. We leren als vrouwen van andere vrouwen en als mannen van andere mannen, maar juist ook de dansen tussen man en vrouw zijn heel belangrijk. Voor vrouwen is er niets fijner dan te dansen in een groep met fijngevoelige, liefdevolle, vrije, open, emotioneel beschikbare mannen. Dat is een geweldige voedingsbodem voor vrouwen om bij open te bloeien, bij te helen. Het zorgt ervoor dat de groep een veilige haven is. Maar omgekeerd is ook het geval. Fijngevoelige, liefdevolle, vrije, open, emotioneel beschikbare vrouwen zijn net zo belangrijk voor de ontwikkeling van mannen. We helpen elkaar te helen, te openen, te transformeren, emotioneel weer gezond te worden. En onze eigen gezondheid stimuleert vanzelf die van anderen. Dat is zo prachtig aan Biodanza.

Luisteren naar wat je diep van binnen wilt

Hoe vaak doe je in je leven dingen die je eigenlijk niet wilt? Hoe vaak doe je in je leven dingen niet, die je eigenlijk wel wilt? Bij Biodanza kun je hiermee experimenteren. Je wordt steeds uitgenodigd te luisteren naar je eigen wensen, verlangens en behoeften. Soms volg je je innerlijk signalen, en soms negeer je ze. Je ontdekt dan wat dat met je doet en kunt het een volgende keer anders doen. In de les leer je naar die innerlijke feedback te luisteren en ernaar te leven. In je leven kun je dat vervolgens ook integreren. Zo wordt je echter, authentieker en gelukkiger. En een heerlijk gevolg is dat je je veel veiliger zal voelen. Want dat innerlijk kompas heb je niet voor niets. Het is de bedoeling dat je op je eigen authentieke koers blijft, maar daarvoor is het nodig te luisteren, te luisteren, te luisteren en ernaar te leven.

Verlangens

Verlangens kunnen je soms bang maken. De hevigheid ervan geeft je soms een gevoel van onveiligheid. Hoe kan ik meegaan met mijn verlangens? Als ik de teugels laat vieren is er geen houden meer aan. Je vertrouwt je verlangens misschien niet. Maar het probleem is niet je verlangen. Het probleem is dat je verlangens te klein zijn. Misschien verlang je naar aanraking, naar contact met iemand in de groep, naar mooi te zijn, naar wat dan ook. Meestal zit in het aan de oppervlakte drijvende verlangen een dieper verlangen. De aanraking wijst je de weg naar een dieper verlangen… van veiligheid, van contact, van aanwezig durven zijn. Het contact met iemand in de groep is de verpakking van een dieper verlangen, een behoefte je goed genoeg te voelen, er te mogen zijn, liefde te kunnen geven en ontvangen. Veel van onze verlangens zijn poorten naar diepere heel waarachtige verlangens. En die verlangens zijn heel belangrijk, intens waardevol en het waard gehoord en vervuld te worden. De verlangens aan de oppervlakte zijn deuren naar de diepere verlangens. de verlangens van je ziel en die…. slaan nooit op hol, die kun je vertrouwen.

De integratie van de groep is heel belangrijk ten aanzien van veiligheid.

Hoe meer een groep geïntegreerd is, hoe meer kan de groep dragen, accepteren omvatten verteren, transformeren. Wanneer er een verstoring is in een les, een nieuwe persoon, iemand die emotioneel wordt, een minder geïntegreerde of afgestemde deelnemer, dan kan een goed geïntegreerde groep dat gemakkelijker aan. In nieuwe groepen is dat lastiger. De integratie van de groep is dus essentieel voor individuele deelnemers. Je kunt je veel gemakkelijker overgeven in een geïntegreerde groep.

Onveiligheid.

Wanneer je je onveilig voelt, kies je vaak uit een van deze twee strategieën:

1.    Je krimpt ineen, je duikt weg, je maakt je onzichtbaar, je verkleint, je vernauwt

2.    Je vergroot je, je zet je veren op, je bent erg aanwezig, luidruchtig.

Beide manieren geven aan dat je je onveilig voelt. Wanneer je je hier van bewust wordt, kun je je meer afstemmen op je ware grootte.

Nieuwsgierig zijn

Wanneer je je onveilig voelt dan kun je de schuldige daarvan buiten je aan wijzen of de schuld bij je zelf zoeken. Maar er is geen sprake van schuld. Wordt liever benieuwd en geïnteresseerd. Zeg tegen jezelf: wat interessant, wat er nu met me gebeurt. Ik ben benieuwd waarom dit zoveel met me doet. Richt je onderzoek dus meer naar binnen dan naar buiten. Wanneer je dat doet kun je vervolgens ook veel gemakkelijker aan de ander aangeven waar je grenzen liggen, duidelijk maken wat wel en niet oké is voor jou. Probeer dus bij onveiligheid een onderzoekende houding naar binnen en naar buiten te hebben, in plaats van een beschuldigende houding. Die onderzoekende houding levert veel meer groeimogelijkheden op.

Slachtoffers.

Er zijn geen slachtoffers bij Biodanza. Wanneer iemand iets doet wat over jouw grenzen gaat, is het heel belangrijk dat duidelijk aan te geven. Wanneer je dat niet doet, en je je een slachtoffer voelt, maak je de ander tot dader zonder dat die ander zich daar mogelijk bewust van is. De ander kan alleen leren van wat jij aangeeft. De ander kan alleen fijngevoeliger worden wanneer jij zijn of haar gedrag bijslijpt. Jij bent de leraar van de ander en de ander is jouw leraar. Soms heb je veel moed nodig om zo eerlijk te durven zijn. Maar die eerlijkheid is een bron van ontwikkeling.

Weerstand.

Weerstand hoort bij ieder groeiproces. Weerstand is interessant. Weerstand heeft je altijd iets te vertellen. Wanneer je weerstand voelt tegen een oefening, tegen de muziek, tegen de groep, tegen de docent, vraag je dan eens af wat die weerstand je wilt vertellen. Wanneer je luistert naar weerstand, is het een opening naar nieuw groei en ontwikkeling. Vraag je bij weerstand het volgende af:

 Vermijd ik iets door nu te stoppen, me terug te trekken, niet mee te doen?

 Vermijd ik iets wanneer ik doorga, erop af te gaan, wel mee te doen?

Weerstand vraagt altijd om onderzoek, dus breng er je aandacht naar toe en luister aandachtig. Weerstand is een leraar.

Grenzen ontdekken, eren, gewaar zijn, verleggen, bewaken

Biodanza werkt bevrijdend, maar het is geen vrij dansen. Bij Biodanza wordt je spontaniteit aangemoedigd, maar het is niet zo dat alles mag en alles kan. Een schrijfsel over grenzen...

Ja en nee

Biodanza nodigt je uit om voor jezelf te zorgen door te leren “ja” te zeggen, maar ook door soms “nee” te zeggen. Het gaat er steeds om dat je aandachtig bent in het moment en je steeds bewust bent van wat er om je heen en in jezelf gebeurt. Biodanza is in die zin een uitnodiging tot werkelijk contact met jezelf, de groep, de ander, je omgeving. Zonder aandachtigheid gaan innerlijke en uiterlijk signalen aan je voorbij. Aandachtig in het Hier & Nu zijn is dus essentieel. Meestal weet je wel wat het beste bij je past in dit moment: “ja” of “nee”.  Ook vergissingen hierin zijn heel leerzaam. Soms heb je iets gedaan wat achteraf helemaal niet goed voelde, soms heb je iets niet gedaan waar je achteraf spijt van hebt. Zulke ervaringen helpen je een volgende keer nog beter te luisteren naar jezelf.  Essentieel is het ook dat je leert gevoelig te worden voor de subtiele “ja’s” en “nee’s” van de mensen om je heen.

Grenzen erkennen, eren en verleggen

Biodanza nodigt je uit soms je grenzen te verleggen, en soms je grenzen heel trouw te blijven. Je mag steeds weer oefenen. Soms lukt het en soms niet. Je leert steeds weer om te voelen, wie je bent, wat je wilt, met wie je wilt zijn en wat je voorkeuren zijn.

Geven of nemen

Wanneer ik bij jou ben en ik geef en jij ontvangt wat ik geef, 

dan voel ik me veilig. 

Wanneer ik bij jou ben en jij geeft en ik ontvang wat jij geeft, 

dan voel ik me veilig.

Maar zodra er “nemen” in het spel komt word ik bang en trek ik me terug. 

Dan breng ik grenzen aan om te zorgen dat ik kan blijven wie ik ben.

Het verschil tussen nemen, geven, ontvangen is subtiel maar toch heel duidelijk voelbaar als je er aandacht voor hebt. Ik voel direct wanneer jij iets neemt dat ik je nog niet gaf. Jij voelt het direct wanneer ik dat zou doen. Je kunt meer nemen dan je gegeven wordt. Je kunt minder nemen dan je gegeven wordt. In beide gevallen ben je niet met elkaar in overeenstemming. 

Overeenstemming is elkaar aanvoelen, de balans aanvoelen van geven en ontvangen en die respecteren en eren in elkaar. Het is een kunst om zo waarachtig bij elkaar te zijn dat je zonder woorden kunt voelen wat er wel gegeven wordt en wat (nog) niet. Dit waarnemen doe je niet met je hoofd, maar met je hart, de antennes van je ziel, je intuïtie, je fijngevoeligheid. Het onnoembare waarnemingsvermogen van je ware zelf. Als we elkaar zuiver waarnemen wil ik je met liefde alles geven en mag je mijn hart betreden. Zo niet, dan niet. Dit bewust te zijn is onbenoembaar en tegelijk onmiskenbaar, een diepe waarachtigheid van menselijk contact die je ervaart als je dicht bij je zelf bent en bij elkaar.

En wat doe je als iemand over je grenzen gaat?

Er zijn een aantal stappen

Je geeft het eerst non-verbaal aan. Dit doe je op het moment dat het gebeurt. De kunst is dus aandachtig te zijn, je bewust te zijn van wat de ander doet, en ook van je eigen reactie daarop.

Helpt dat niet

Dan ga je na afloop van de les een gesprek aan met de desbetreffende persoon. Biodanza gaat ook over “de koe bij de horens vatten”, over assertiviteit, indien nodig de confrontatie aangaan. Biodanza moedigt je aan om in je kracht en identiteit te gaan staan en goed voor jezelf te zorgen.

Durf je die confrontatie niet aan, vraag dan je docent om erbij te zijn.

Na afloop een gesprek aangaan

Soms gebeurt er iets in een les dat je wel of niet fijn vindt. Dan kan het goed zijn na afloop van de les even iets te zeggen tegen de persoon waarmee je de oefening deed. Toen ik veel last van mijn schouders had, was er één medestudent, die steeds veel te hard aan mijn armen trok. Ik had dat een paar keer geprobeerd met gebaren aan te geven, maar dat werkte niet. Toen ben ik het gesprek eens aangegaan. Het was een heel lief mens, waar ik graag mee danste, maar het ging voor mij alleen steeds wat te wild. Na het gesprek hebben we vaak heerlijk gedanst.  De ander doet dingen soms onbewust en is dan blij met je feedback. Zo leer je beide iets nieuws.

Helpt dat niet

Dan stap je naar de docent. Je bespreekt na afloop of voor aanvang van een les wat er is gebeurd en wat je zelf al hebt ondernomen. De docent spreekt de desbetreffende persoon dan aan op het gedrag en kan ook oefeningen in de les brengen die de aandacht vestigt op het aangeven van grenzen en het zorgen voor jezelf.

Helpt dit allemaal niet, dan wordt de persoon uiteindelijk uit de groep gezet. Je kunt iemand bij wie je je niet veilig voelt ook mijden, wanneer je bijvoorbeeld in een eenmalige les, of op een feest of in een workshop bent. Uiteindelijk zal een hechte groep iemand, die zich steeds grensoverschrijdend gedraagt, vanzelf gaan mijden.

Veiligheid en overgave

Overgave is pas mogelijk wanneer je je veilig voelt. Het helpt om je in het proces wat vragen te stellen:

1. Hoe voel ik me Nu? Hoe voel ik me bij deze oefening, bij deze danspartner, in de groep, op dit moment?
2. Wat geloof ik over de werkelijkheid die ik Nu beleef? Wat betekent dat wat Nu gebeurt voor mij?
3. Hoe reageer ik op onveiligheid?  Wat doe ik meestal als ik me onveilig voel? Flink zijn, negeren, doorzetten, volhouden, vermijden, boos worden, vluchten, verstijven, terugtrekken, onderzoeken, aangaan, voelen, verdoven?
4. Hoe zou ik willen omgaan met onveiligheid?
5. Hoe zou ik bij Biodanza en in mijn leven willen zorgen voor mijn eigen veiligheid?

Vertrouwen in je eigen kracht

Het vertrouwen in je eigen kracht en vermogen om jezelf te beschermen is essentieel, niet alleen bij Biodanza, maar ook in je dagelijks leven. Bij Biodanza vind je een mogelijkheid dit in jezelf te onderzoeken, ermee te experimenteren en je innerlijke kracht en je vertrouwen daarin te ontwikkelen, zodat je die ook in je leven kunt gebruiken om je goed te voelen.

Soms zit de begrenzing in jezelf in de weg en dat is helemaal niet erg. Je vindt je vrijheid al doende....

Vivencia: Plezier, warmte en veiligheid

Biodanza is een beetje Paradijs op aarde. Een plek van zachtheid, warmte, veiligheid, liefde. Een omgeving die zegt: “Ja, jij mag er zijn!” Een plek waar je je goed genoeg voelt en plezier mag maken. Waar je zorgeloos mag genieten van wie je bent. En waar je tegelijk ook dit geschenk van vreugde voor een ander bent. We verlangen allemaal naar die veilige, warme en steunende plek. Soms zelfs zonder het te weten. Die plek waar je alles mag zijn . En alles mag voelen wat er werkelijk te voelen is. Waar je mag genieten van elkaars bestaan. Waar je je vrij kunt uiten. En toch, wanneer je het vindt die heerlijke mogelijkheid, zul je schrikken van je eigen aarzeling en zorg en verlegenheid. Gelukkig heelt liefde uiteindelijk alle wonden. Liefde went. Liefde went echt. Ze stelt je gerust. Net zolang tot je je weer met open hart in haar armen durft te storten. Een een zucht van verlichting slaat en weet

“Ik ben eindelijk weer thuis”.Dit paradijs vind je telkens weer in elkaars aanwezigheid, in diep gevoeld contact, in de ogen van degene die voor je staat. Je hoeft het alleen maar toe te staan. Om het te laten bestaan.